info@etskeblom.nl
Het eerste trimester is vaak een spannende periode, De kans op een miskraam is in deze weken groter, waardoor veel vrouwen ervoor kiezen om te wachten met het delen van hun zwangerschap. Pas na de termijnecho rond 12 weken wordt vaak het “groene licht” gevoeld om het leuke nieuws aan iedereen te gaan vertellen. Vooral wanneer je al eerder een miskraam hebt gehad of zwanger worden bij jullie niet vanzelf is gegaan, kan deze periode extra spannend zijn. Het kan dan minder kwetsbaar voelen om te wachten met het nieuws delen...
Maar er zit ook een andere kant aan het wachten met het vertellen...
Ik spreek veel vrouwen die achteraf spijt hebben dat ze pas na 12 weken iets verteld hebben. Juist deze periode werd als best zwaar ervaren, maar er was geen ruimte om wat rustiger aan te doen. Niemand mocht weten dat ze zwanger waren. Bij eigenlijk al deze vrouwen was de reden om te wachten, de kans op een miskraam. Want wat als het misgaat, dan moet je dat aan iedereen vertellen.. Niet iedereen vind het fijn om dit kwetsbare en verdrietige nieuws met anderen te delen. Zelf heb ik 2 miskramen gehad en ik ben hier heel open over geweest. Pas toen ben ik erachter gekomen, hoeveel vrouwen in mijn omgeving hetzelfde hadden meegemaakt. Ik wist er niets vanaf.... Pas toen ik het vertelde, kreeg ik van andere te horen dat ze dit ook hadden meegemaakt. Wat had ik er graag voor hun willen zijn.
De vraag voor jezelf is:Wat zou jij willen als je een miskraam krijgt, wil je dat alleen met je partner delen of vindt je het fijn om steun te ontvangen. Is jullie kindje nu nog een geheim of ga je het al delen? Deel je het gelijk met iedereen of alleen een select groepje. Ben je bewust van de voordelen om het te vertellen op je werk (kan ook aan 1 iemand zijn).
Er is geen goed of fout. Het gaat erom wat voor jou/jullie prettig voelt.
In de eerste 12 weken gebeurt er enorm veel:
Je baby: Alle belangrijke organen en systemen van de baby zijn gevormd, zoals het hart, de hersenen, de longen, de nieren en de spijsverteringsorganen. De vingers en tenen zijn volledig gevormd. Aan het einde van dit trimester is je kindje gegroeid tot zo’n 5 tot 8 cm, weegt ongeveer 20 gram en oefent het al bewegingen.
Jouw lichaam: hormonale veranderingen zorgen voor (extreme) vermoeidheid, misselijkheid, pijnlijke borsten en emotionele schommelingen. Je baarmoeder groeit en je buik kan al wat opzetten. Je kunt duizeligheid ervaren, dit kan komen door een toename van het progesteronhormoon, dat bloedvaten ontspant.
Dit alles kost je lichaam veel energie. Wist je dat je tijdens de gehele zwangerschap dagelijks 15-20% van je energie gebruikt voor de ontwikkeling van je kindje? Het is dus heel normaal dat je moe bent. Je lichaam is 24/7 bezig met het bouwen van een kindje.
Herkenbaar? Je staat op een feestje en nog niemand (op misschien 1 enkele vriendin na) weet dat je zwanger bent. Je hebt 2 keuzes: Of je verteld dat je blaasontsteking hebt gehad en een antibiotica kuur hebt of je gooit steeds heel handig je wijntje leeg in de dichtsbijzijnde plantenbak....
Ik heb dat laatste gedaan, want ik zag enorm op tegen de vragen die gesteld konden worden als ik aan het water zou gaan.
Achteraf heb ik spijt dat ik toen niet meer voor mezelf en mijn kindje ben gaan staan. Ik deed mee aan de standaard, het pas vertellen na 12 weken. Ondertussen had ik een mega opgezette buik vanwege obstipatie, waardoor ik het gevoel had mijn boek te moeten verbergen. Eigenlijk wilde ik van de daken schreeuwen dat ik zwanger was, waarom heb ik dat niet gedaan..... Maarja dat is achteraf, zoals zoveel.
Veel vrouwen buffelen gewoon door op hun werk, maar wist je dat je al vanaf het moment dat je zwanger bent recht hebt op extra pauzes? :
Extra pauzes (maximaal 1/8e deel van je dagelijkse werktijd)
Regelmatige werktijden en rusttijden
Juist in deze fase kan het fijn zijn om je werkgever al vroeg in te lichten, zodat je ruimte hebt om rust te nemen. Te veel druk en stress tijdens je zwangerschap kunnen zelfs een risico vormen voor vroeggeboorte of een laag geboortegewicht. Bovenstaande (en nog meer) is niet voor niets in de wet opgenomen. Het is geen luxe, maar een noodzaak. Namelijk een noodzaak om goed voor jezelf en je kindje te kunnen zorgen. Wanneer je nergens last van hebt, hoef je natuurlijk echt niet persé gebruik te maken van extra pauze/rust momenten. Juist wanneer je wel merkt dat het pittig is, weet dan dat dit is waar je gebruik van kan maken. Doe je het niet voor jezelf, dan doe je het voor de beste ontwikkeling van je kindje.
Wat ook belangrijk is om constant in je achterhoofd te houden: Jij bent niet de enige die het zwaar vindt!! Denk niet 'waarom lukt het mijn niet terwijl anderen nergens last van hebben'. In Nederland zijn we heel goed in het doen als of het allemaal goed gaat. Natuurlijk zijn er vrouwen die echt bijna nergens last van hebben, maar de meeste zijn heel moe, misselijk en zijn blij als ze thuis op de bank kunnen ploffen na een dag werken.
Je hoeft je buikje niet meer te verbergen.
Je kunt steun en begrip krijgen bij misselijkheid en vermoeidheid.
Je kunt al vanaf het begin goed voor jezelf en je baby zorgen.
Je omgeving weet waarom je misschien sneller moe bent of een stapje terug doet.
Je deelt het bijzondere nieuws nog even alleen met je partner, wat ook echt wel heel leuk is.
Wanneer je het niet fijn vindt om over emtionele dingen te spreken, hoef je het met niemand te delen als blijkt dat de zwangerschap toch niet goed is gegaan.
Het kan fijn voelen om zekerheid te hebben na de termijnecho.
Er bestaat geen standaard juiste mometn.
Het belangrijkste is dat je kiest wat bij jou past. Met de informatie die je net hebt gelezen, kan jij (jullie) een weloverwogen beslissing maken over het wel/niet al gaan vertellen.
Wees eerlijk naar jezelf en luister naar je lichaam. Je bent zwanger , dat is een enorme verandering. Geef jezelf de ruimte om dit bijzondere nieuws te delen op de manier die goed voelt voor jou.
Het juiste moment om je zwangerschap te delen is het moment dat jij eraan toe bent. Of dat nu met 6 weken, 8 weken, 12 weken of 20 weken is. Zorg goed voor jezelf, luister naar je lichaam en onthoud dat je dit niet hoeft te doen “omdat het zo hoort”.